Bronnen en Krachtplaatsen in NL & Be

  De Pieterskerk, Utrecht

De Pieterskerk vindt je aan de Pieterskerkhof 3 in Utrecht   (Zie  OpenStreetMap.org).

Men begon met de bouw van de Pieterskerk in het jaar 1039 in opdracht van Bisschop Bernold. Op 1 mei 1048 werd de Pieterskerk door Bisschip Bernold gewijd aan Petrus ofwel Sint Pieter, hoewel er nog tot na de dood van Bisschop Bernold (in 1054) aan de kerk gebouwd werd.
Bisschop Bernold is na zijn dood bijgezet in de Pieterskerk, oorspronkelijk onder het laagkoor, dat in 1656 afgegraven werdt om het laagkoor op gelijke hoogte te brengen met de rest van de kerk. De Bisschop werd dieper herbegraven onder het laagkoor. Doch in 1952 werd de sacrofaag van de bisschop opnieuw opgegraven en in de crypte onder het hoogkoor opgesteld. De Pieterskerk werd in 1076, 1148 en 1279 getroffen door brand, waarna herstelwerkzaamheden plaatsvonden. In de dertiende eeuw werd de houten zoldering vervangen door een stenen gewelf.
Op 1 Augustus 1674 woede er een orkaan die in grote delen van Utrecht, de Domkerk en ook de Pieterskerk grote schade aanbrachten. De twee torens waren onherstelbaar beschadigt en werden gesloopt, evenals de westkant van de kerk. Om kosten te besparen werden de torens niet hersteld zodat het materiaal gebruikt kon worden voor het herstel van de rest van de kerk. De westkant kreeg een moderne nieuwe gevel en in plaats van de torens plaatste men een dakruiter op het dak van de kerk.
 (Bronnen: v.Deijk Blz.36-37,  v.Hulzen Blz.50-54,  Terlingen/Engelbregt Blz.63-66,  Rijksmonumenten.nl  en Wikipedia Pieterskerk).


Kerkenkruis van Utrecht
Toen Keizer Koenraad II tijdens een bezoek aan Utrecht in juni 1039 plots stierf, werd hij opgebaard in de Dom van Utrecht. Zijn stoffelijk overschot zou begraven worden in de Dom van Speyer in Duitsland. Zijn ingewanden werden echter in de Dom van Utrecht begraven.
Zijn zoon en opvolger, Keizer Hendrik III, doneerde veel waardevolle goederen waarvan mogelijk de bouw van de Pieterskerk (1039), de Janskerk (1042) en de Paulusabdij (1050) voor een groot deel gefinancierd werden. In veel bronnen is te lezen als dat het hier om een vooropgezet plan zou gaan om rond de het hart van Keizer Koenraad II in de Domkerk nieuwe kerken te bouwen in de vorm van een kruis rond de Domkerk. De Pieterskerk zou de top van het kruis worden en de beidde zijarmen werden gevormd door de Janskerk en de Pauluskerk van de Paulusabdij.
Bisschop Koenraad en keizer Hendrik IV completeerde met de realisatie van de Mariakerk in 1080 de bouw van dit kerkenkruis.
Dat de kerken rond de Domkerk aan Petrus, Johannes, Paulus en Maria werden gewijd heeft wellicht minder te maken met Keizer Koenraad II maar mogelijk meer te maken met de vier Pauselijke basilieken in Rome; de Sint Pieter­basiliek (324),  de Aartsbasiliek van Sint Jan (324),  de Basikliek van Sint Paulus (324)  en de  Basiliek van Sint Maria (432). Met de bouw van deze kerken in Utrecht verwees men naar de Stad Gods op aarde (Rome) waarvan de paus en de keizer het hoofd waren. Door de vier kerken in een kruisvorm rond de Domkerk te bouwen zou men het kwaad afweren. Er zijn echter geen oude teksten teruggevonden waaruit blijkt dat de bouw van deze kerken in de vorm van een kruis een vooropgezet plan was...
Verder zien we dat deze kerken die onderdeel vormen van het Utrechtse kerkenkruis hetzelfde gericht staan, ze staan evenwijdig, paralel aan elkaar. De vier pauselijke basilieken in Rome, gewijd aan dezelfde heiligen als de kerken in Utrecht, staan echter niet hetzelfde gericht maar onderling verschillend georiënteerd, hoewel ze toch in hetzelfde tijdsvak gebouwd lijken te zijn...
Tevens zien we in Utrecht dat de Pieterskerk de top van het kruis is, in Rome is dat de Mariakerk. Dat deze kerken in Utrecht en Rome een kruis lijken te vormen lijkt me dus geen vooropgezet plan.
 (Bronnen: v.Deijk Blz.9,  v.d.Dool Blz.49-56,  Hulzen Blz.9-11,  Terlingen/Engelbregt Blz.56-60,  Zwijgers Blz.11-13,  CanonvanNederland.nl,  Wikipedia - De 4 basilieken  en Wikipedia - Kerkenkruis).

Krachtplaats
Maandag 12 juli 2021 ben ik weer samen met Indy (een goede vriendin) naar Utrecht geweest en hebben we ook de Pieterskerk bezocht. Vanaf de Domtoren zijn we meteen al met de wichelroedes gaan lopen. In de straat Pieterskerkhof waren mensen bezig met de leidingen onder de straat, een van de mannen vroeg wat we aan het doen waren met de wichelroedes.
Nadat we ons verhaal gedaan hadden vertelde hij dat hun ook wichelroedes gebruikten om te bepalen waar de kabels precies liepen, hij had wichelroedes in de auto liggen hiervoor. De man vertelde dat de kabels en ook waterleidingen heel doeltreffend met de wichelroedes op te sporen waren. Ik had wel eens gelezen dat dit gedaan werd maar dit was de eerste keer dat ik het van iemand hoorde die daar zelf mee werkte, leuke ontmoeting zo op straat in het centrum van Utrecht.
Toen wij rond de Pieterskerk liepen bleek het krachtcentrum zich duidelijk bij het koor van de kerk te bevinden. We konden niet bepalen of de energiestroom van de Mariaplaats via de Domtoren doorliep naar de Pieterskerk. Hiervoor ben ik in november 2025 pas weer naar Utrecht geweest...
 (Zie ook: v.d.Dool Blz.49-56).

Update Kerkenkruis
Zondag 16 november 2025 ben ik wederom naar Utrecht geweest om te kijken in hoeverre de oude kerken; de Pieterskerk, Janskerk, de verdwenen Pauluskerk, de verdwenen Mariakerk en de Domkerk energetisch met elkaar verbonden zijn. Ik starte bij de verdwenen Mariakerk bij de Mariaplaats. Hier trof ik wederom het krachtcentrum tussen waar vroeger de twee torens gestaan hebben en een energiestroom die al voor de oude kerk aanwezig was, richting de Domtoren. Bij de Domtoren vond ik een tweede krachtcentrum, verbonden met een energiestroom met de oude Mariakerk. Achter de Domkerk liep deze energiestroom door naar de Pieterskerk, waar zich een derde krachcentrum bij het priesterkoor bevond. De energiestroom ging nog verder in het verlengde van deze drie kerken. Ik kon echter geen zijstromen vinden die één van deze kerken verbond met de Janskerk of de verdwenen Pauluskerk.
Bij de Janskerk trof ik het krachtcentrum bij het priesterkoor en een energiestroom in het verlengde van de kerk, doch geen energiestroom in de richting van één van de drie eerder genoemde kerken. Hetzelfde ervoer ik bij de verdwenen Pauluskerk, ook hier vond ik het krachtcentrum bij de locatie van het priesterkoor en was er een energiestroom in het verlengde van de kerk. Ook bij de Pauluskerk vond ik geen energiestroom die deze locatie verbond met voorgenoemde kerken.
De verdwenen Mariakerk, de Domkerk en de Pieterskerk liggen op één lijn en zijn dus ook energetisch met elkaar verbonden. Deze energiestroom bleek nog verder door te stromen aan beide kanten, doch ik heb niet gekeken hoever.
De Janskerk en de verdwenen Pauluskerk zijn niet energetisch verbonden met de voorgenoemde drie kerken, noch met elkaar. Het kerkenkruis heeft dus geen energetische basis.
Ook Wigholt Vleer (Blz.349-350)  constateerde geen energetische connectie tussen de Mariakerk, Pieterskerk, Janskerk en de Pauluskerk; indien er al sprake is van een kerkenkruis, dan is die gebaseerd op een verstandelijke basis, niet op een energetische.

Lees verder over de Domtoren,  de Mariaplaats,  de Janskerk en over de Paulusabdij.

Martin Roek