Bronnen en Krachtplaatsen in NL & Be

Hunebed D23, D24 en D25 in Bronneger, Drenthe  Hunebed D23, D24 en D25 in Bronneger

6 Geschreven in Juni 2021     


Je vind Hunebed D23, D24 en D25 bij de Steenakkersweg in Bronneger  (Zie  OpenStreetMap.org).
Vlakbij, zo'n 200 meter verderop en dus 2 minuten lopen, vind je Hunebed D21 en D22.

Hunebed D23, D24 en D25 zijn nooit wetenschappelijk onderzocht. Hunebed D23 en D24 staan min of meer parallel aan elkaar dezelfde kant op gericht waarbij het portaal zich tussen het zuiden en oosten bevindt. Hunebed D25 staat oost-west gericht met het portaal aan de zuidkant. Hunebed D23 en D24 waren ooit ongeveer even groot; hunebed D23 zo'n 6 meter lang en 2,7 meter breedt; hunebed D24 was zo'n 6,7 meter lang en 2,4 meter breedt.
Hunebed D25 was met haar 7,5 meter lang en 3,6 meter breedt de grootste van dit trio. Ik vondt het zeer opvallent dat niet alle drie de hunebedden hetzelfde gericht staan, terwijl ze toch op gezichtsafstand vlak bij elkaar staan. Blijkbaar was dit niet echt een item voor de bouwers.
Ik vondt het schokkend om te zien dat men in een informatieve video over deze hunebedden op Hunebeddeninfo.nl bovenop een een naburige grafheuvel ging staan. Toppunt van respectloosheid!
 (Bronnen: Clerinx Blz.219v.Ginkel/Jager/v.d.Sanden Blz.176-177v.d.Sanden Blz.54-55Westmaas Blz.66-67Hunebedden.nl: D23 / D24 / D25Hunebeddeninfo.nl,   en  Wikipedia: D23 / D24 / D25).



Krachtplaats
Woensdag 8 Juni 2022 ben ik naar Bronneger geweest om deze hunebedden te bezoeken. Zoals gewoonlijk kijk ik altijd eerst even rond, maak ik foto's en laat ik de omgeving op me inwerken. Met de opgedane indrukken ga ik vervolgens rondlopen met de wichelroede. Bij het kleinste hune­bed (D23) kreeg ik geen enkele reactie met de wichelroede, deze bleef de hele tijd maar in de richting van het middengrote hunebed (D24) wijzen. Bij hunebed D24 gaf de wichelroede aan dat het krachtcentrum bij de grote steen op de kopse kant van dit hunebed lag. Daarna ben ik met de wichelroede in de richting van het grootste hunebed van dit trio gelopen; hunebed D25. Hier reageerde de wichelroede bij de grootste steen op de kopse kant, deze steen lag aan de kant van hunebed D24. Wanneer je een lijn trekt paralell aan Hunebed D25 dan kom je bij hunebed D24, alsof hier een energiekanaal van hunebed D25 naar hunebed D24 loopt. Hunebed D24 staat anders georienteerd dan hunebed D25, zodat hunebed D24 niet op hunebed D25 gericht staat. Het hunebedden trio staat in een mooie, groene omgeving, de energie is geweldig! Wanneer je hier in de buurt bent kan ik bezoek zeker aanbevelen!
Voor mij was een bezoek aan het vlakbij gelegen hunebed D21 echter het hoogtepunt van m'n dag!

Martin Roek      







     
     



Wat zijn Hunebedden?
Hune is een oud Drents woord dat reus betekend, vergelijkbaar met het Duitse Hüne, dat nog altijd reus of een boom van een kerel betekend. Ook in Genesis 6:4 lezen we over de 'Huynen'; 'reuzen', deze stenen 'bedden' waren zo men dacht gebouwd door reuzen.
 (Bronnen: Clerinx Blz.19v.d.Sanden Blz. 16-17  en  Wikipedia).

De in Nederland gevonden hunebedden werden in een vrij korte periode gebouwd tussen 3450 en 3100 v.nul door mensen van de Trech­ter­beker­cultuur. Men heeft in de Nederlandse hunebedden vrij weinig menselijke resten gevonden, van de zure bodem in Drenthe is bekend dat die het botten­mate­riaal grondig vernietigd. Hetzelfde zien we bij het grootst gevonden grafveld van West Europa uit de steentijd bij Dalfsen, waar van de skeletten niets over is en men slechts enkele lijksilhouetten gevonden heeft. Uit de wel gevonden resten bot en crematieresten uit de hunebedden is niet goed op te maken in welke richting de overledenen begraven werden en hoeveel mensen hun laatste reis via een hunebed maakten. Er werden wel veel potscherven gevonden in de meer westelijk gelegen hunnenbedden en nabij gelegen regio's in Duitsland. Dit kunnen urnen zijn geweest of grafgiften.
 (Bronnen: Clerinx Blz.38, 179-180 en 192-193v.d.Sanden Blz. 11 en 16Hunebeddeninfo.nl grafveld DalfsenHunebednieuwscafe.nl  &  Wikipedia).



Oorspronkelijk waren de ruimten tussen de grote stenen opgevuld met kleinere stenen en lag er een dekheuvel over de hune­bedden, die alleen toegankelijk waren via een ingang aan de zijkant.
Alleen hunebed D13 in Eext heeft nog een dergelijke dekheuvel die alle hunebedden oorspronkelijk hadden. Vroeger leidde een klein trapje naar de binnenruimte, wat dit hunebed weer uniek maakt.
Hunebedden waren dus een soort van grafheuvels waar men via de zijkant nog toegang tot had die gebruikt werd om overleden te kunnen bijzetten, wat nog honderden jaren gebeurde na de bouw van het laatste hunebed.
Op alle informatie bordjes die ik bij de hunebedden heb zien staan valt te lezen: "Een hunebed is een grafmonument. Behandel het met respect", doch ik merk hier weinig van.
Ik zie zowel kinderen als volwassen op de grafmonumenten klimmen, wat dus totaal respectloos is, alsof je op een kerkhof bovenop de grafstenen gaat staan om alles goed te kunnen bekijken. Men is dan ook bezig om te kijken of er bordjes met een klimverbod geplaatst kunnen gaan worden.
Ook op informatieve video's op de website van de Hunebedden Beheergroep (HBG) te Borger gaat men respectloos met hunebedden en grafheuvels om, te zien is hoe men dwars door de hunebedden heen loopt, erin gaat liggen, er bovenop gaat zitten en bovenop een grafheuvel gaat staan. De Hunebedden Beheergroep is o.a. ook verantwoordelijk voor het plaatsen van de informatieve bordjes bij de hunebedden waarop men een respectvolle omgang van de hunebedden van bezoekers verwacht... men begrijpt blijkbaar zelf niet wat een respectvolle omgang zou kunnen zijn.
Bezoekers lijken te denken dat deze enorme stenen wel wat kunnen hebben en dat men er gerust op kan klimmen of op kan gaan zitten. Helaas hebben de hunebedden hier wel onder te lijden zodat ze sneller eroderen en beschadigt men de zeldzame korstmossen die soms alleen nog op deze hunebedden te vinden zijn.
 (Bronnen: Clerinx Blz.192-193Hoven & Hovius Blz.29v.d.Sanden Blz. 11 en 16AD.nl - KlimverbodArcheologieOnline.nlHunebednieuwscafe.nl - KlimverbodHunebednieuwscafe.nl - Wat zijn HunebeddenTrouw.nl - Klimverbod  &  Wikipedia).

Krachtcentra
Dat de hunebedden op krachtcentra zouden liggen wordt vaak naar het rijk der pseudowetenschap verwezen en dus als onzin afgedaan. De hunebedden werden echter wel op speciaal daarvoor uitgekozen lokaties gebouwd; in Nederland allemaal op een verhoging in het landschap; de Hondsrug; een 70 kilometer lange verhoging met energetische eigenschappen waarop de meeste hunebedden te vinden zijn. Bij 39 van de 53 gemeten hunebedden was de radioactieve achtergrondstraling bovendien beduidend hoger  (Zie Martin Roek - Achtergrondstraling  en  dehondsrug.nl).
We zien dus wel degelijk een sterkere energie bij veel hunebedden. Naar aanleiding van deze metingen en mijn eigen ervaringen blijken zeker niet alle hunebedden op een krachtcentrum te staan, zoals Sietse van der Tuin zo stellig beweerd  (Zie: v.d.Tuin Blz.30-32).
De hunebedden waren in de tijd dat ze gebouwd werden zeer markante bouwwerken; heilige plaatsen waar men de voorouders begroef en eerde. De energetische kwaliteit van bepaalde lokaties op de hondsrug oefende blijkbaar een zekere aantrekkingskracht uit om hier een heiligdom te bouwen.

Heiligdom
De hunebedden waren meestal op een verhoging in het landschap gebouwd, grotendeels bedekt met aarde. Hunebedden en grafheuvels zijn toegangen naar de Andere Wereld waar de voorouders zich bevinden. De overledenen werden met een ceremonie hier gecremeerd en/of begraven en later kwam men hier voor herdenkings en raadplegingsceremoniën, waarbij er ook aan de voorouders geofferd werd. Vaak hield men bij grafheuvels en hunebedden ook vergaderingen, rechtsgedingen en nam men besluiten, waarbij mogelijk ook de voorouders in gedachten werden gehouden en/of geraadpleegd. De hunebedden zijn plaatsen van de voor­ouders en natuurgeesten/goden; poorten naar de Andere Wereld waar men ceremoniën en rituelen deed om de voorouders en de natuurgeesten te eren en te raadplegen; het waren ook religieus-spirituele centra.
Sommige mensen menen dat de hunebedden geen graven voor de voorouders waren maar heiligdommen, spirituele centra. Alsof dit een tegenstelling zou zijn; het zou juist vreemd zijn wanneer in heiligdommen zoals de hunebedden de voorouderspirits compleet buitengesloten zouden worden. In het oude sjamanisme raadpleegt men juist de voorouders en de natuurgeesten/goden, waarom zou men dit in de tijd van de hunebedden dan niet gedaan hebben? Belangrijke overledenen zoals stamoudsten, sjamanen, priesters en priesteressen, zullen in het heiligdom rond de voorouders en natuurspirits/goden bijgezet zijn, zodat latere generaties ze eer kunnen bewijzen en kunnen raadplegen.
In de mythologie van latere volkeren zijn heuvels vaak het domein van de Andere Wereld, waar de elfen en andere natuurspirits wonen. Via grotten en andere openingen in de aarde kon men de onderwereld betreden, de wereld van de overledenen, de Andere Wereld. De vondsten van menselijke resten in de hunebedden en de offergaven liggen in lijn met deze mythologie van latere volken in deze regio. Aan de hunebedden zullen dus mogelijk alleen stamoudsten, priesters en priesteressen na hun overlijden toevertrouwd zijn; inspirerende mensen met een zeker aanzien. Hunebedden zijn zo het schijnt dan ook in de eerste plaatst heiligdommen, speciaal gebouwd voor de Andere Wereld van de overleden voorouders die hieraan toevertrouwd werden en voor de natuurspirits zoals o.a. de Goden en Godinnen.

Martin Roek